Poradnik

     
  •  Gruntowanie

    W celu wzmocnienia podloża stosuje się głęboko penetrujące grunty poliuretanowe lub epoksydowe.

    Rodzaj gruntu

    Charakterystyka

    Przeznaczenie

    Grunty dyspersyjne

    dostarczane są w postaci gotowej do użytku lub jako koncentraty, które należy przed użyciem rozcieńczyć dodając odpowiednią ilość wody

    . do gruntowania podłoży przed wylewaniem mas samopoziomujących i klejeniem przy pomocy klejów dyspersyjnych

    Grunty rozpuszczalnikowe

    . w postaci gotowej do użycia
    . szkodliwy dla zdrowia z powodu dużej ilości rozpuszczalników
    . produkt łatwopalny

    . pod kleje rozpuszczalnikowe
    . idealny do gruntowania podkładów zabrudzonych pozostałościami starego kleju bitumicznego (np.subitu)

    Grunty poliuretanowe

    . wyroby jedno- lub dwuskładnikowe
    . bardzo dobra zdolność wnikania w podkład
    . dobre wzmacnianie podłoża

    . pod kleje poliuretanowe i poliuretanowo-epoksydowe

    Grunty epoksydowe

    . wyroby dwuskładnikowe
    . nałożone w 2-3 warstwach tworzą powłokę izolującą wilgoć resztkową podkładu do maksymalnie 4-5% cm
    . stosowane jako wzmocnienie przy słabych podkładach

    . do przygotowywania podkładów do klejenia parkietu klejami poliuretanowymi i poliuretanowo-epoksydowymi

    Typowymi oznakami, po których można rozpoznać słabe podkłady są zapiaszczona powierzchnia, na której wydeptują się ścieżki, a przy zamiataniu powstaje piasek, lub obecność na powierzchni jastrychu cienkiej warstwy zgorzeli bardzo słabo związanej z właściwym podkładem.

    Jeżeli tak ewidentne oznaki jednak nie są widoczne należy wykonać przy pomocy specjalnego rysika lub większego gwoździa próbę twardości i szczególnie na jastrychach anhydrytowych próbę udarności. W pierwszej z wymienionych prób rysikiem lub gwoździem rysuje się w posadzce kratkę o odstępach linii ok. 5-10 mm. Jeżeli rysy maja ostre krawędzie, a górki w powstałych kwadratach nie kruszą się nawet w czasie szczotkowania jastrych jest wystarczająco twardy.

     Drugą próbę przeprowadza się, aby stwierdzić lub wykluczyć obecność zgorzeli lub mleczka anhydrytowego. W tym celu młotkiem o wadze ok. 500g uderza się skośnie w powierzchnie jastrychu. Jeżeli od podłoża nie oddzielą się kawałki w postaci cienki płatków jastrych jest jednolity. W wypadku stwierdzenia, że jastrych jest za słaby można wykonać naprawę przez wzmocnienie go przy pomocy głęboko penetrujących gruntów poliuretanowych lub epoksydowych i wykonanie dodatkowej warstwy najlepiej ze wzmacnianej włóknami masy szpachlowej. 

  •  

  •  Klejenie

    Klejenie parkietu. 12-24 godzin po zakończeniu gruntowania można rozpocząć klejenie parkietu. W tym celu należy przygotować do użycia składniki kleju zgodnie z zaleceniem producenta.

    Klej nakładamy i rozprowadzamy szpachlą zębata na podłożu – sukcesywnie, w miarę postępu układania podłogi. Parkiet układamy silnie dociskając je do podłoża z naniesionym klejem.

    Należy zwracać uwagę, aby klej nie wypływał na powierzchnię parkietu. Kolejne deski układamy, dosuwając je do już ułożonych, a następnie dociskamy do podłoża.

    Wskazane jest obciążenie ułożonej podłogi przez 12 godzin po montażu. Na ułożoną podłogę możemy wchodzić po 6 godzinach

  • Lakierowanie

    Przygotowanie podłoża. Przed lakierowaniem podłogę trzeba wyszlifować zgodnie z kierunkiem włókien oraz oczyścić z pyłu. Dopiero na tak przygotowaną można nanieść pierwszą warstwę lakieru. Przed nałożeniem każdej kolejnej trzeba ponownie przeszlifować powierzchnię, aby zwiększyć jej przyczepność.

    Nanoszenie. Użycie właściwego sposobu gwarantuje należytą grubość warstwy. Technika lakierowania zależy od rodzaju preparatu: jedne można nanosić szpachlą, inne – pędzlem lub wałkiem albo natryskiwać. Coraz popularniejszym narzędziem staje się podwójna szpachla metalowa.

    Jej użycie pozwala już w trakcie nanoszenia lakieru na usunięcie nierówności oraz zlikwidowanie efektu tzw. uniesionych włosków (charakterystycznego dla lakieru wodnego). Ostatnią warstwę zaleca się jednak zawsze nakładać wałkiem.

    Informację o liczbie warstw lakieru określa producent, ale trzeba pamiętać, że zbyt szybkie nakładanie kolejnej warstwy może spowodować zawilgocenie podłogi i wybrzuszenie jej elementów. I choć możliwe jest nanoszenie każdej kolejnej warstwy lakieru już po kilku godzinach, to lepiej zaczekać kilkanaście godzin – nawet gdy stosowane są szybko schnące lakiery wodne.

    Nie należy też czekać z nakładaniem kolejnej warstwy zbyt długo, bo po upływie doby lakier jest utwardzony do tego stopnia, że nowa warstwa nie ma możliwości związania z nałożoną wcześniej. Zawsze jednak warto stosować się w tym względzie do zaleceń producenta.

    Po nałożeniu ostatniej warstwy powłoka musi być sezonowana przez kilka dni. Na opakowaniu lakieru znajduje się też informacja, po jakim czasie można użytkować polakierowaną podłogę.

    Uwaga! Pomieszczenie ze świeżo polakierowaną podłogą drewnianą należy często wietrzyć, ale dopiero wtedy, gdy do lakieru przestanie się przyczepiać kurz (czyli osiągnie on stan określany jako pyłosuchy). Do tego czasu trzeba otwierać okna w sąsiednich pomieszczeniach.

  • Listwy i cokoły

    Montaż listew przyściennych to końcowy etap przed ostatecznym wykończeniem powierzchni podłogi. Pozwala utrzymać harmonię między podłogą a ścianą będąc jednocześnie elementem ozdobnym.